|
إنوشنتسيوس الرابع: 25 حزيران 1243 – 7 كانون الأوّل 1254
مجمع ليون الأوّل (المسكوني الثالث عشر): 28 حزيران – 17 تموز 1254
830- 839-
رسالة "Sub catholicae
professione"
إلى أسقف توسكالوم، مندوب الكرسيّ الرسوليّ لدى اليونانيين، 6 آذار 1254
الطقوس والتعاليم التي يجب غرسها في ذهن اليونانيين
|
ترجمة النص اللاتيني |
النص اللاتيني |
|
830-
مادة 3 (أو 4) 1.
في هذا الموضوع قادنا التفكير إلى أن من واجب اليونانيين في هذه
المملكة (قبرص)، أن يتبعوا ويمارسوا عادة الكنيسة الرومانية في ما هو
من أمر النّضج المتعلق بالمعمودية. |
830 449
3 (al. 4). 1. Circa haec
itaque sic deliberatio nostra resedit, ut Graeci eiusdem regni in
unctionibus, quae circa baptisma fiunt, morem Ecclesiae Romanae
teneant et observent. |
|
2.
ولكن إذا كان الطقس أو التقليد الذي يقولون إنّه لهم – أي أن يُنضج
جسد المعمّدين كلّه – لا يمكن إلقاؤه أو إزاحته بدون تعثير، فإنّنا
نسمح به لكونه لا يؤثّر وجوده أو عدم وجوده في صحّة المعمودية
وأثرها. |
2. Ritus vero seu consuetudo,
quam habere dicuntur, ungendi per totum baptizandorum corpora, si
tolli sine scandalo, vel removeri non potest, cum, sive fiat sive
non, quantum ad baptismi efficaciam vel effectum non multum
referat, toleretur. |
|
3.
وكذلك لا يهمّ أن يُعمّدوا بالماء البارد أو الماء الحارّ، إذ أنّ
للمعمودية في الحالين قوّتها ومفعولها، على حدّ ما يقولون. |
3. Nec refert etiam, utrum in
frigida, vel calida aqua baptizent, cum parem vim et effectum in
utraque baptismum habere asseverare dicantur. |
|
831-
4. (مادة 5)
إلاّ أنّ
للأساقفة وحدهم أن يدهنوا جبهة المعمّدين بالميرون، إذ إنّه لا يجوز
لغير الأساقفة القيام بهذه المسحة؛ فنحن نقرأ أنّ الرّسل وحدهم،
الذين يقوم الأساقفة مقامهم، منحوا الروح القدس بوضع الأيدي الذي
يمثّله التثبيت أو بدهن الجبهة بالزيت (ر أع 8 : 14 – 25). |
831 450
4 ( 5). Soli autem episcopi
consignent chrismate in frontibus baptizatos, quia huius unctio
non debet nisi per episcopos exhiberi. Quoniam soli Apostoli,
quorum vices gerunt episcopi, per manus impositionem, quam
confirmatio vel frontis chrismatio repraesentat, Spiritum Sanctum
tribuisse leguntur. |
|
5.
باستطاعة الأساقفة أن يصنعوا الميرون في كنائسهم نهار الخميس العظيم
وفقاً للصيغة الجارية في الكنيسة، أي من البَلسم وزيت الزيتون؛ فمسحة
الميرون تُمنح موهبة الروح القدس. والذي يتّضح من القراءة أنّ
الحمامة التي ترمز إلى الروح القدس هي التي رجعت إلى السفينة بغصن
زيتون. ولكن إذا فضّل اليونانيين، في هذا الموضوع، أن يحافظوا على
طقسهم القديم، أي على أن يصنع الميرون البطريرك ورؤساء الأساقفة
وأساقفته المعاونون، ورؤساء الأساقفة مع معاونيهم، فيجب السّماح لهذه
العادة بالبقاء. |
5. Singuli quoque episcopi in
suis ecclesiis, in die Coenae Domini, possunt, secundum formam
Ecclesiae, chrisma conficere, ex balsamo quidem et oleo olivarum.
Nam Spiritus
Sancti donum in chrismatis unctione confertur. Et columba utique,
quae ipsum designat Spiritum, olivae ramum ad arcam legitur
retulisse. Sed si suum antiquum ritum in hoc Graeci potius servare
voluerint, videlicet quod patriarcha una cum archiepiscopis et
episcopis eius suffraganeis, et archiepiscopi cum suffraganeis
suis, simul chrisma conficiant, in tali eorum consuetudine
tolerentur. |
|
832-
6.
ولكن ليس
لأحدٍ أن يستعيض عمّا يُفرض في سرّ التوبة بمسحةٍ من هذا الميرون
يقوم بها الكهنة أو المعرّفون. |
832 451 6. Nullus autem
per sacerdotes vel confessores pro satisfactione paenitentiae
unctione aliqua solummodo inungatur. |
|
833-
7.
ولكن على
حدّ ما قال يعقوب الرسول (يع 5 : 14)، يجب أن تُمنح المسحة للمرضى. |
833 451 7. Infirmis
vero iuxta verbum Iacobi Apostoli (Iac 5, 14 s) unctio exhibeatur
extrema. |
|
834-
8. (مادة 6)
وإلى ذلك
فعندما يُضيف اليونانيين، في ذبيحة الهيكل، ماءً بارداً، أو حاراً،
أو فاتراًن فليتبعوا تقليدهم، إذا أرادوا، على أن يؤمنوا ويعترفوا
بأنّ الذبيحة، وقد حوفظ على صيغة القانون، تحقّقت بالطريقة نفسها هنا
وهناك. |
834 452
8 ( 6). Porro in appositione
aquae, sive frigidae, sive calidae, vel tepidae, in altaris
sacrificio, suam si velint consuetudinem Graeci sequantur, dummodo
credant et asserant, quod servata canonis forma, conficiatur
pariter de utraque. |
|
9.
ولكن يجب
أن لا يحتفظوا بالإفخارستيّا التي قُدّست في عشاء الربّ السرّيّ طوال
السَّنة، بحجّة المرضى، أي بأن يناولوا منها، إلاّ أنّه يُسمح لهم
بأن يقدَّس جسد المسيح لهؤلاء المرضى، وبأن يحتفظوا به خمسة عشر
يوماً، لا أكثر، حتى لا تتعرّض الأعراض للفساد بطول الزّمن، وتصبح
أقلّ أهليّةً للتناول: وإن كانت الحقيقة والفاعلية باقيتين على
حالهما كلياً، لا يعروهما تحوّلٌ بطول الزّمن ومرور الأيّام. |
9. Sed Eucharistiam in die
Coenae Domini consecratam usque ad annum, praetextu infirmorum ut
de illa videlicet ipsos communicent, non reservent. Liceat tamen
eis, pro infirmis ipsis, corpus Christi conficere, ac per
quindecim dies, et non longiori temporis spatio, conservare; ne
per diutinam ipsius reservationem, alteratis forsitan speciebus,
reddatur minus habile ad sumendum: licet veritas et efficacia
semper eadem omnino remaneat, nec ulla umquam diuturnitate, seu
volubilitate temporis evanescat. |
|
835-
18. (مادة 14)
في شأن
العلاقة الجنسية القائمة بين عازب وعازبة، يجب أن لا يشكّ في كونها
خطيئة مميتة، إذ أنّ الرسول يُثبت ذلك بقوله إنّ العاهرين والزّناة
لا يستحقون ملكوت الله (ر 1 كو 6 : 9). |
835 453
18 ( 14). De fornicatione
autem, quam solutus cum soluta committit, quin sit mortale
peccatum, non est aliquatenus ambigendum, cum tam fornicarios,
quam adulteros a regno Dei Apostolus asserat alienos (cf. l Cor 6,
9s). |
|
836-
19. (مادة 15)
وإلى ذلك
نريد ونطلب بصراحة من الأساقفة اليونانيين أن يمنحوا من الآن فصاعداً
سبع درجات كنسية وفاقاً لما يجري في الكنيسة الرومانية، إذ إنّهم،
على ما قيل، أهملوا أو أغفلوا حتى الآن ثلاثاً من الدرجات الصغرى عند
من يرسمون. ولكن الذين رسموا قبلاً لديهم على هذه الطريقة، يُقبلون
بسبب وفرة عددهم، في الدرجات التي نالوها هكذا. |
836 454
19 ( 15). Ad haec volumus et
expresse praecipimus, quod episcopi Graeci septem ordines secundum
morem Ecclesiae Romanae de cetero conferant, cum hucusque tres de
minoribus circa ordinandos neglexisse, vel praetermisisse
dicantur. Illi tamen, qui iam sunt taliter ordinati per eos,
propter nimiam ipsorum multitudinem, in sic susceptis ordinibus
tolerentur. |
|
837-
20 (مادة 16)
ولكن بما
أنّ المرأة، على حسب قول الرسول، محرّرة من الناموس إن مات رجلها،
بحيث تكون حرّةً بأن تتزوج من تريد في الربّ (ر روم 7 : 2؛ 1 كو 7 :
39)، فليس لليونانيين أن يذموا أو يشجبوا الزّواجات الثانية والثالثة
وغيرها، بل عليهم أن يعترفوا بها عند أشخاص يجوز لهم أن يقترنوا
بالزواج.
21.
إلاّ أنه
لا يجوز للكهنة بتاتاً أن يباركوا من يتزوّجون مرّةً ثانيةً. |
837 455
20 ( 16). Quia vero secundum
Apostolum, mulier mortuo viro ab ipsius est lege soluta, ut
nubendi cui vult in Domino liberam habeat facultatem (Rom 7, 2; 1
Cor 7, 39), secundas, et tertias, ac ulteriores etiam nuptias
Graeci non reprehendant aliquatenus, nec condemnent, sed potius
illas approbent inter personas, quae alias licite ad invicem
matrimonio iungi possunt. Secundo tamen nubentes presbyteri
nullatenus benedicant. |
|
838-
(مصير الموتى) 23 (مادة 18)
أخيراً
بما أن الحقيقة تثبت في الإنجيل أن من جدّف على الروح القدس لا يُغفر
له، لا في هذا العالم، ولا في الآتي (رَ متى 12 : 32)؛ فهذا دليل على
أن البعض تغفر خطاياهم في الدهر الحاضر، وأن البعض في الدهر الآتي،
والرسول يقول إن "النّار ستمنحن قيمة عمل كل واحدٍ" وأن "من احترق
عمله فسيخسر، أما هو فسيخلص، ولكن كمن يمرّ في النّار" (1 كو 3 : 13،
15)؛ وبما أنه يُقال إن اليونانيين أنفسهم يؤمنون ويعترفون، بكلام لا
شكّ ولا ترّدد فيه، بأنّ نفوس الذين يموتون بعد نيلهم سرّ التوبة،
وقبل تأدية فريضته، أو الذين يموتون بدون خطيئة مميتة بل مع خطايا
عرضية وصغائر، تبرّر بعد الموت وتجد مساعدةً في استحقاقات الكنيسة،
وإذ كانوا يقولون بأن معلّميهم لم يطلقوا اسماً على مكان هذا
التطهير، وإذ كنا، استناداً إلى تقليد الآباء القديسين وسلطتهم، نطلق
عليه اسم "مطهر" فنريد أن يُسمى لديهم هكذا من الآن فصاعداً. وهذه
النار الوقتية تطهرّ الخطايا، لا الخطايا المميتة أو الرئيسية التي
لم يكن سرّ التوبة قد غفرها، بل الخطايا الخفيفة والصّغيرة التي لا
تزال تثقل النفوس، وإن كانت قد غُفرت في مدّة الحياة. |
838 456
(De sorte defunctorum ) 23 ( 18).
Denique cum Veritas in Evangelio asserat, quod si quis in Spiritum
Sanctum blasphemiam dixerit, neque in hoc saeculo, neque in futuro
dimittetur ei (Mt 12, 32); per quod datur intellegi quasdam culpas
in praesenti, quasdam vero in futuro saeculo relaxari, et
Apostolus dicat, quod 'uniuscuiusque opus, quale sit, ignis
probabit', et 'cuius opus arserit, detrimentum patietur; ipse
autem salvus erit; sic tamen quasi per ignem' (I Cor 3, 13 15), et
ipsi Graeci vere ac indubitanter credere ac affirmare dicantur,
animas illorum, qui, suscepta paenitentia, ea non peracta, vel qui
sine mortali peccato, cum venialibus tamen et minutis decedunt,
purgari post mortem, et posse suffragiis Ecclesiae adiuvari: Nos,
quia locum purgationis huiusmodi dicunt non fuisse sibi ab eorum
doctoribus certo et proprio nomine indicatum, illum quidem iuxta
traditiones et auctoritates sanctorum Patrum 'Purgatorium'
nominantes volumus, quod de cetero apud ipsos isto nomine
appelletur. Illo enim transitorio igne peccata utique, non tamen
criminalia seu capitalia, quae prius per paenitentiam non fuere
remissa, sed parva et minuta purgantur, quae post mortem etiam
gravant, si in vita fuerunt relaxata. |
|
839-
24 (مادة 19)
ولكن إذا
مات أحدٌ بدون توبةٍ، في حال الخطيئة المميتة، يصير بلا شكّ إلى
العذاب الأبديّ في نيران جهنّم. |
839 457
-24 ( 19). Si quis autem
absque paenitentia in peccato mortali decedit, hic procul dubio
aeternae gehennae ardoribus perpetuo cruciatur. |
|
25 (مادة 20)
أمّا
نفوس الأطفال الذين يموتون بعد غسل المعمودية، ونفوس البالغين الذين
يموتون في حال البرارة ولا تعوقهم خطيئة ولا تكفيرٌ عن خطيئة، فإنها
تنتقل حالاً إلى الوطن السماويّ. |
25 ( 20). Animae vero
parvulorum post baptismi lavacrum, et adultorum etiam in caritate
decedentium, qui nec peccato, nec ad satisfactionem aliquam pro
ipso tenentur, ad patriam protinus transvolant sempiternam. |
|