|
المجمع اللاتراني الرّابع (المسكوني الثاني عشر):
11 – 30 تشرين الثاني 1215
800- 802-
الفصل الأول: الإيمان الكاثوليكيّ
تحديدات إيمانية في وجه الألبيجييّن والكاتارّ
|
ترجمة النص اللاتيني |
النص اللاتيني |
|
800-
نؤمن
إيماناً ثابتاً ونعترف ببساطة أنّ الله الحقيقي واحدٌ ووحيد. أزليّ
واسع، وغير قابل التحوّل، لا يبلغه إدراكٌ، كليّ القدرة، ولا يصفه
قولٌ، آبٌ وابن وروح قدس، ثلاثة أقانيم، ولكن ذات واحدة، جوهرٌ أو
طبيعة بسيطة كلياً. الآب لا يصدر عن أحد، والابن يصدر عن الآب وحده،
والروح القدس يصدر عن هذا وذاك، في غير بدءٍ ولا انتهاء. الآب يلد،
والابن يولد، والروح القدس ينبثق، وهو واحد في الجوهر، والمساواة،
والقدرة الكليّة، والأزليّة. هو المبدأ الواحد لجميع الأشياء، خالق
الأشياء المنظورة وغير المنظورة، الروحانية والجسدانية، الذي، بقدرته
الكلية، خلق من العدم ومنذ بدء الزمن، هذه الخليقة وتلك، الروحانية
والجسدانية، أي الملائكة والعالم، ثمّ الخليقة البشرية المكونّة من
نفس وجسد. أمّا إبليس وسائر الشياطين فقد خلقهم الله بطبيعة صالحة؛
ولكنّهم تحوّلوا إلى أشرارٍ بإرادتهم. وأمّا الإنسان فقد خطئ بتحريضٍ
من الشيطان. هذا الثالوث الأقدس، غير المنقسم في طبيعته، والمتميّز
في خصائص أقانيمه، أعطى الجنس البشريّ تعليم الخلاص بموسى، والأنبياء
القديسين، وخدّامه الآخرين، وفق ترتيبٍ زمنيّ منظّم بكلّ دقة. |
800 428 Firmiter
credimus et simpliciter confitemur, quod unus solus est verus
Deus, aeternus, immensus et incommutabilis, incomprehensibilis
omnipotens et ineffabilis, Pater et Filius et Spiritus Sanctus:
tres quidem personae, sed una essentia, substantia seu natura
simplex omnino: Pater a nullo, Filius a Patre solo, ac Spiritus
Sanctus pariter ab utroque: absque initio, semper ac sine fine:
Pater generans, Filius nascens, et Spiritus Sanctus procedens:
consubstantiales et coaequales et coomnipotentes et coaeterni:
unum universorum principium: creator omnium visibilium et
invisibilium, spiritualium et corporalium: qui sua omnipotenti
virtute simul ab initio temporis utramque de nihilo condidit
creaturam, spiritualem et corporalem, angelicam videlicet et
mundanam: ac deinde humanam, quasi communem ex spiritu et corpore
constitutam. Diabolus enim et alii daemones a Deo quidem natura
creati sunt boni, sed ipsi per se facti sunt mali. Homo vero
diaboli suggestione peccavit. Haec sancta Trinitas, secundum
communem essentiam individua, et secundum personales proprietates
discreta, primo per Moysen et sanctos Prophetas aliosque famulos
suos, iuxta ordinatissimam dispositionem temporum, doctrinam
humano generi tribuit salutarem. |
|
801-
وأخيراً ابن الله الوحيد، يسوع المسيح، الذي تجسّد بتدبيرٍ مشترك من
الثالوث كلّه، وحبل به في مريم الدائمة البتولية بمؤازرة الروح
القدس، وصار إنساناً حقيقياً مركباً من نفس عاقلة وجسدٍ بشريّ، شخصاً
واحداً في طبيعتين، بيّن طريق الحياة بوضوح أشدّ. وإذ كان في ألوهته
غير قابل الموت وغير قابل الألم، جعل نفسه في الجسد قابلاً الألم
والموت، وإلى ذلك فلأجل خلاص الجنس البشريّ، تألمّ وصعد إلى السماء،
ولكنّه نزل بنفسه وقام بجسده وصعد بهما جميعاً، وسيأتي في آخر
الأزمان ليدين الأحياء والأموات، ويُجازي كلاً على حسب أعماله، سواء
كان من الهالكين أو من المختارين. وسيُبعثون جميعهم بجسدهم الخاص
الذي لهم الآن، لينالوا جزاء ما فعلوه من الخير أو من الشرّ، هؤلاء
عقاباً مع إبليس لا نهاية له، وأولئك مجداً أبدّياً مع المسيح. |
801 429 Et tandem
unigenitus Dei Filius Jesus Christus, a tota Trinitate communiter
incarnatus, ex Maria semper Virgine Spiritus Sancti cooperatione
conceptus, verus homo factus, ex anima rationali et humana carne
compositus, una in duabus naturis persona, viam vitae manifestius
demonstravit. Qui cum secundum divinitatem sit immortalis et
impassibilis, idem ipse secundum humanitatem factus est passibilis
et mortalis: qui(n) etiam pro salute humani generis in ligno
crucis passus et mortuus, descendit ad infernos, resurrexit a
mortuis et ascendit in caelum: sed descendit in anima, et
resurrexit in carne: ascenditque pariter in utroque: venturus in
fine saeculi, iudicaturus vivos et mortuos, et redditurus singulis
secundum opera sua, tam reprobis quam electis: qui omnes cum suis
propriis resurgent corporibus, quae nunc gestant, ut recipiant
secundum opera sua, sive bona fuerint sive mala, illi cum diabolo
poenam perpetuam, et isti cum Christo gloriam sempiternam. |
|
802-
توجد كنيسة للمؤمنين واحدةٌ جامعة، لا خلاص لأحدٍ خارجاً عنها، فيها
المسيح نفسه كاهنٌ وذبيحة، هو الذي يحضر حضوراً حقيقياً بجسده ودمه،
في سرّ الهيكل، تحت أعراض الخبز والخمر، على أنّ الخبز يتحوّل
جوهريّاً إلى جسد، والخمر إلى دم، بالقدرة الإلهية، حتى إذا أُتمّ
سرّ الوحدة، ننال نحن منه ما نال هو منّا. ولا شكّ في أنّ هذا السرّ
لا يستطيع أن يحقّقه إلاّ الكاهن الذي رسم شرعياً بحسب سلطة مفاتيح
الكنيسة التي منحها المسيح نفسه للرسل وخلفائهم.
إنّ سرّ
العماد الذي يتمّ في الماء باستدعاء الثالوث غير المنقسم، أي الآب
والابن والروح القدس، عندما يقوم بمنحه شرعياً أيّ إنسان بحسب صيغة
الكنيسة، يفيد للخلاص سواءٌ منح للأطفال أو للرّاشدين.
وإذا سقط
أحدٌ في الخطيئة، بعد نيله المعمودية، يستطيع دائماً أن يستعيد
برارته بتوبة حقيقية. ليس العذارى والأعفاء وحدهم، بل المتزوّجون
أيضاً يستحّقون بلوغ الحياة الأبدبة، إذا أرضوا الله بإيمان مستقيمٍ
وأعمال صالحة. |
802 430 Una vero est
fidelium universalis Ecc1esia, extra quam nullus omnino salvatur,
in qua idem ipse sacerdos est sacrificium Iesus Christus, cuius
corpus et sanguis in sacramento altaris sub speciebus panis et
vini veraciter continentur, transsubstantiatis pane in corpus, et
vino in sanguinem potestate divina: ut ad perficiendum mysterium
unitatis accipiamus ipsi de suo, quod accepit ipse de nostro. Et
hoc utique sacramentum nemo potest conficere, nisi sacerdos, qui
rite fuerit ordinatus, secundum claves Ecclesiae, quas ipse
concessit Apostolis eorumque successoribus Iesus Christus.
Sacramentum vero baptismi (quod ad Dei invocationem et individuae
Trinitatis videlicet Patris, et Filii, et Spiritus Sancti,
consecratur in aqua) tam parvulis, quam adultis in forma Ecclesiae
a quocunque rite collatum proficit ad salutem. Et si post
susceptionem baptismi quisquam prolapsus fuerit in peccatum, per
veram potest semper paenitentiam reparari. Non solum autem
virgines et continentes, verum etiam coniugati, per rectam fidem
et operationem bonam placentes Deo, ad aeternam merentur
beatitudinem pervenire. |
803- 808-
الفصل 2: ضلال يواكيم الغيوري (توفّي 1202)
الثالوث
|
ترجمة النص اللاتيني |
النص اللاتيني |
|
803-
فنحن
نشجُبُ ونستنكرالكتيّب أو البحث الذي نشره الأب يواكيم وهاجم فيه
الأستاذ بطرس لومبارد في موضوع وحدة الثالوث أو جوهره، ناعتاً إياه
بالهرطوقيّ والأحمق بسبب قوله في حكمه: "توجد حقيقة سامية واحدة هي
الآب والابن والروح القدس، وهي لا تلد، وليست مولودة، ولا تنبثق".
ومن ثمّ
يثبت أنّ هذا الأستاذ جعل في الله لا ثالوثاً بل رُباعياً، أي ثلاثة
أقانيم، ونوعاً من أقنوم رابع هو الجوهر المشترك، فيما يعلن أن ليس
هنالك أيّ حقيقة، ولا ذات، ولا جوهر، ولا طبيعة تكون آباً وابناً
وروحاً قدساً، مع أنه يسلّم بأنّ الآب والابن والروح القدس ذات
واحدة، وجوهرٌ واحد، وطبيعةٌ واحدة. ولكنّه يعترف بأنّ وحدةً كهذه لا
هي حقيقية ولا هي شخصية، بل هي، على وجهٍ ما، جماعية وتشبيهية، على
نحو ما يقال عن أناسٍ كثيرين إنّهم شعبٌ واحد، وعن مؤمنين كثيرين
إنّهم كنيسة واحدة، وفاقاً للقول: "كان لجمهور المؤمنين قلبٌ واحدٌ
ونفسٌ واحدة" (أع 4 : 32)، والقول: "أمّا الذي يقترن بالربّ فيكون
معه روحاً واحداً" (ا كو 6 : 17)، والقول: "الغارس والسّاقي كلاهما
واحد" (1 كو 3 : 8)، والقول: "نحن الكثيرين جسدٌ واحدٌ في المسيح"
(روم 12 : 5)؛ وما ورد في كتاب الملوك أيضاً: "شعبك وشعبي واحد" (1
ملو 22 : 5 فولغاتا؛ راجع را 1 : 16). ولكي يجعل أساساً لكلامه
كثيراً ما يلجأ إلى ما قال المسيح في إنجيله عن المؤمنين: "أريد،
أيّها الآب، أن يكونوا واحداً كما نحن واحد، لكي يكونوا مكمَّلين في
الوحدة" (يو 17 : 22...). فهو يقول إنّ مؤمني المسيح ليسوا واحداً،
أي حقيقة واحدة مشتركة فيما بينهم، إنّهم واحد فقط، أي كنيسةٌ واحدة،
بسبب وحدة الإيمان الكاثوليكيّ، وملكوتٌ واحد بسبب الاتّحاد في
محبّةٍ لا تنقصم عراها. وهكذا يقرأ في رسالة يوحنا القانونية: "ومن
ثم فالشهود ثلاثة الآب والكلمة والروح القدس، وهؤلاء الثلاثة هم
واحد" (1 يو 5 : 7)، ويوحنا يضيف حالاً: "والشهود في الأرض ثلاثة
الرّوح والماء والدم وهؤلاء الثلاثة هم في واحد" (يو 5 : 8)، على ما
ورد في بعض المخطوطات. |
803 431 Damnamus ergo
et reprobamus libellum seu tractatum, quem Abbas Joachim edidit
contra Magistrum Petrum Lombardum, de unitate seu essentia
Trinitatis, appellans ipsum haereticum et insanum pro eo, quod in
suis dixit Sententiis: " Quoniam quaedam summa res est Pater, et
Filius, et Spiritus Sanctus, et illa non est generans, neque
genita, neque procedens. " Unde asserit, quod ille non tam
Trinitatem, quam quaternitatem astruebat in Deo, videlicet tres
personas, et illam communem essentiam quasi quartam; manifeste
protestans, quod nulla res est, quae sit Pater et Filius et
Spiritus Sanctus; nec est essentia, nec substantia nec natura:
quamvis concedat, quod Pater et Filius et Spiritus Sanctus sunt
una essentia, una substantia unaque natura. Verum unitatem
huiusmodi non veram et propriam, sed quasi collectivam et
similitudinariam esse fatetur, quemadmodum dicuntur multi homines
unus populus, et multi fideles una Ecclesia iuxta illud:
Multitudinis credentium erat cor unum et anima una (Act 4, 32);
et: Qui adhaeret Deo, unus spiritus est cum illo (I Cor6,17);
item: " Qui . . . plantat, et qui rigat, unum sunt " (I Cor 3, 8);
et: Omnes unum corpus sumus in Christo (Rom 12, 5); rursus in
libro Regum (3 Reg 22, 5): Populus meus et populus tuus unum sunt.
Ad hanc autem
suam sententiam astruendam illud potissimum verbum inducit, quod
Christus de fidelibus inquit in Evangelio: " Volo, Pater, ut sint
unum in nobis, sicut et nos unum sumus, ut sint consummati in unum
" (Jo 17, 22 s). Non enim (ut ait) fideles Christi sunt unum, i e.
quaedam una res, quae communis sit onmibus, sed hoc modo sunt
unum, id est una Ecclesia, propter catholicae fidei unitatem, et
tandem unum regnum, propter unionem indissolubilis caritatis
quemadmodum in canonica Joannis Apostoli epistola legitur Quia "
tres sunt, qui testimonium dant in caelo, Pater, et Filius, et
Spiritus Sanctus: et hi tres unum sunt " (1 Jo 5, 7), statimque
subiungitur: " Et tres sunt, qui testimonium dant in terra:
Spiritus, aqua et sanguis et hi tres unum sunt " (1 Jo 5, 8),
sicut in quibusdam codicibus invenitur. |
|
804- أمّا نحن،
فمع موافقة المجمع المقدس العام، نؤمن ونعترف مع بطرس لومبارد بأنّها
توجد حقيقة سامية واحدة، لا يبلغها الإدراك ولا يحتويها القول، هي في
الحقيقة آبٌ وابنٌ وروح قدس، الأقانيم الثلاثة معاً، وكلّ أقنوم على
حدة. ولهذا فالله ثالوثٌ فقط لا رباعيّ، لأنّ كلاً من الأقانيم هو
هذه الحقيقة، أي الجوهر والذات والطبيعة الإلهية. والثالوث وحده هو
مبدأ كل شيء، وما من مبدأ آخر خارجاً عنه. وهذه الحقيقة لا تلد، ولا
تولد، ولا تنبثق، ولكن الآب هو الذي يلد، والابن هو الذي يولد،
والروح القدس هو الذي ينبثق، بحيث إنّ هناك تمييزاً في الأقانيم،
ووحدةً في الطبيعة. |
804 432 Nos autem,
sacro approbante Concilio, credimus et confitemur cum Petro
Lombardo, quod una quaedam summa res est, incomprehensibilis
quidem et ineffabilis, quae veraciter est Pater, et Filius, et
Spiritus Sanctus; tres simul personae, ac singillatim quaelibet
earundem: et ideo in Deo solummodo Trinitas est, non quaternitas
quia quaelibet trium personarum est illa res, videlicet
substantia, essentia seu natura divina: quae sola est universorum
principium, praeter quod aliud inveniri non potest: et illa res
non est generans, neque genita, nec procedens, sed est Pater, qui
generat, et Filius, qui gignitur, et Spiritus Sanctus, qui
procedit: ut distinctiones sint in personis, et unitas in natura. |
|
805-
"وإن كان
الآب والابن والروح القدس، كلّ واحدٍ غير الآخر، فالحقيقة واحدة"،
ولكن ما هو الآب، هو ما هو الابن، وما هو الروح القدس، في غير
اختلافٍ البتّة، بحيث إنّنا، وفاقاً للإيمان والكاثوليكيّ، نؤمن
بأنّهم واحدٌ في الجوهر. وهكذا، فالآب الذي ولد الابن منذ الأزل،
أعطاه جوهره، وهذا الابن نفسه يشهد على ذلك بقوله: "إنّ ما أعطاني
أبي هو أثمن من كلّ شيء" (يو 10 : 29).
ولا يمكن
القول بأنه أعطاه قسماً من جوهره واستبقى لنفسه القسم الآخر، لأنّ
الجوهر، وهو كليّ البساطة، غير قابلٍ الانقسام. ولكن لا يمكن القول
بأنّ الآب نقل جوهره إلى الابن وهو يلده، كما لو أنّه خرج عنه لابنه،
فيكون والحالة هذه قد توقّف عن أن يكون جوهراً. فمن الواضح إذن أنّ
الابن، بولادته، نال جوهر الآب في غير نقص البتّة، وهكذا فللآب
والابن جوهر واحدٌ، وهما من ثمّ حقيقةٌ واحدة، وكذلك الروح القدس
الذي ينبثق من هذا وذاك. |
805 432 Licet igitur "
alius sit Pater, alius Filius, alius Spiritus Sanctus, non tamen
aliud ": sed id quod est Pater, est Filius et Spiritus Sanctus
idem omnino ut secundum orthodoxam et catholicam fidem
consubstantiales esse credantur. Pater enim ab aeterno Filium
generando, suam substantiam ei dedit, iuxta quod ipse testatur:
'Pater quod dedit mihi, maius omnibus est' (Jo 10, 29). Ac dici
non potest, quod partem substantiae suae illi dederit, et partem
ipse sibi retinuerit, cum substantia Patris indivisibilis sit,
utpote simplex omnino sed nec dici potest, quod Pater in Filium
transtulerit suam substantiam generando, quasi sic dederit eam
Filio, quod non retinuerit ipsam sibi alioquin desiisset esse
substantia, Patet ergo, quod sine ulla diminutione Filius nascendo
substantiam Patris accepit, et ita Pater et Filius habent eandem
substantiam: et sic eadem res est Pater et Filius. nec non et
Spiritus Sanctus ab utroque procedens. |
|
806-
فعندما
يٌصلي الحقّ إلى الآب من أجل أتباعه يقول: "أريد أن يكونوا واحداً
كما نحن واحدٌ" (يو 17 : 22)، واللفظة "واحد" تعني، بالنسبة إلى
التلاميذ، وحدة المحبّة في النعمة، وبالنسبة إلى الأقانيم الإلهية،
وحدة الطبيعة، على حدّ ما يقول الحقّ في مكانٍ آخر: "كونوا كاملين
كما أنّ أباكم السماويّ كامل" (متى 5 : 48)، كما لو قيل بطريقة أوضح:
"كونوا كاملين" بكمال النعمة، "كما أنّ أباكم السماويّ كامل" بكمال
الطبيعة، كلّ على طريقته. فمهما بلغت المشابهة بين الخالق والخليقة،
يبقى أنّ الفرق بينهما شاسع. فإن تجرّأ أحدٌ على الدفاع عن مذهب
يواكيم المذكور، أو موافقته عليه، فلينبذه الجميع على أنّه هرطوقيّ. |
806 432 Cum vero
Veritas pro fidelibus suis orat ad Patrem, Volo (inquiens) " ut
ipsi sint unum in nobis, sicut et nos unum sumus " (Jo 17, 22):
hoc nomen " unum " pro fidelibus quidem accipitur, ut intelligatur
unio caritatis in gratia, pro personis vero divinis, ut attendatur
identitatis unitas in natura, quemadmodum alibi Veritas ait:
'Estote perfecti, sicut et Pater vester caelestis perfectus est'
(Mt 5, 48), ac si diceret manifestius: 'Estote perfecti'
perfectione gratiae, 'sicut Pater vester caelestis perfectus est'
perfectione naturae, utraque videlicet suo modo quia inter
creatorem et creaturam non potest similitudo notari, quin inter
eos maior sit dissimilitudo notanda. Si quis igitur sententiam vel
doctrinam praefati Ioachim in hac parte defendere vel approbare
praesumpserit, tamquam haereticus ab omnibus confutetur. |
|
807-
إلاّ
أنّنا لا نريد، بسبب ذلك، أن نُلحق أي أذىً بدير فلور الذي أنشأه
يواكيم نفسه، لأنّ إنشاءه قانونيّ، ونظامه ذو جدوى؛ فضلاً عن ذلك
فإنّ يواكيم هذا نفسه قد أرسل إلينا كتاباته كلّها حتى يوافق عليها
أو يُصحّحها حكم الكرسيّ الرسوليّ، وقد أملى رسالةً وقعّها بيده،
واعترف فيها بأنّه ثابتٌ على إيمان الكنيسة الرومانية، أمّ ومعلّمة
جميع المؤمنين بتدبيرٍ من الربّ. |
807
433
In nullo tamen propter hoc Florensi monasterio (cuius
ipse Ioachim exstitit institutor) volumus derogari: quoniam ibi et
regularis est institutio, et observantia salutaris: maxime, cum
ipse Ioachim omnia scripta sua nobis assignari mandaverit,
Apostolicae Sedis iudicio approbanda seu etiam corrigenda, dictans
epistolam, quam propria manu subscripsit, in qua firmiter
confitetur, se illam fidem tenere, quam Romana tenet Ecclesia,
quae (disponente Domino) cunctorum fidelium mater est et magistra. |
|
808-
إنّنا
نستنكر ونشجب الرّأي السَّخيف الذي يراه ألمريك الكافر الذي أعمى أبو
الكذب بصيرته إلى حدّ أنّه من الأولى أن يردّ رأيه إلى السَّفه لا
إلى الهرطقة. |
808 433 Reprobamus
etiam et condemnamus perversissimum dogma impii Almarici, cuius
mentem sic pater mendacii excaecavit, ut eius doctrina non tam
haeretica censenda sit, quam insana. |
808-
الفصل 3: ضدّ الهراطقة (الفالديّين)
ضرورة الرسالة القانونيّة
|
ترجمة النص اللاتيني |
النص اللاتيني |
|
809-
بما أنّ
بعض الناس، على حدّ قول الرسول، "عليهم ظواهر التّقوى وقد أنكروا
قوّتها" (ر 2 تيم 3 : 5)، ينتحلون حقّ الكرازة، فيما يقول الرسول
نفسه: "كيف يبشرون إن لم يُرسلوا" (روم 10 : 15)، فجميع الذين حُظر
عليهم ذلك أو الذين لم يرسلوا، وتجرّأوا على انتحال وظيفة الكرازة
العامّة أو الخاصة، بغير إذن الكرسيّ الرسوليّ أو الأسقف المحلّيّ
الكاثوليكي (761)، يرمون بالحرم، وإن لم يرعووا بسرعة يعاقبوا
بالعقاب الملائم. |
809 434 Quia vero
'nonnulli sub specie pietatis, virtutem eius (iuxta quod ait
Apostolus) abnegantes (cf. 2 Tim 3, 5), auctoritatem sibi
vindicant praedicandi, cum idem Apostolus dicat: 'Quomodo ...
praedicabunt, nisi mittantur?' (Rom 10, 15), omnes, qui prohibiti
vel non missi, praeter auctoritatem ab Apostolica Sede vel
catholico episcopo loci susceptam, publice vel privatim
praedicationis officium usurpare praesumpserint (DS 76l),
excommunicationis vinculo innodentur : et nisi quantocius
resipuerint, alia competenti poena plectantur. |
810-
الفصل 4: تكبّر اليونانييّن على اللاّتين
تحقير طقوس أسرار الكنيسة اللاتينية
|
ترجمة النص اللاتيني |
النص اللاتيني |
|
810-
وإن كنّا
نريد تشجيع وتكريم اليونانيين الذين، في هذه الأيّام، يعودون إلى
طاعة الكرسيّ الرسوليّ، قابلين بقدر ما نستطيع ذلك في الربّ،
تقاليدهم وطقوسهم، فنحن لا نريد ولا نستطيع أن نتغاضى عمّا عندهم
ممّا يعرّض النفوس للخطر، ويخالف الاستقامة الكنسية. فبعدما انسحبت
الكنيسة اليونانية مع بعض شركائها وأعوانها من الخضوع للكرسيّ
الرسوليّ، أخذ اليونانيين يتنكرون للاّتين إلى حدّ أنّهم، في ما بين
الأعمال القبيحة التي تحمل التحقير، كانوا، إذا احتفل كهنةٌ لاتين
بالذبيحة على مذابحهم، يرفضون أن يقدّموا هو الذبيحة على هذه المذابح
قبل أن يغسلوها، كما لو كانت قد نُجسّت بذلك العمل. وقد قادت الجرأة
المتهوّرة هؤلاء اليونانيين إلى إعادة تعميد من كان اللاتين قد
عمّدوهم. وقد بلغنا أنّ بعضهم لا يخشون أن يفعلوا ذلك حتى الآن.
فرغبةً
منّا في إبعاد مثل هذه العثرة الجسيمة عن الكنيسة، وعملاً بمشورة
المجمع المقدس، نأمر أمراً مطلقاً بأن لا يجرؤوا على القيام بمثل هذا
العمل بعد الآن، وأن يسلكوا سلوك الأبناء المطيعين في موافقة أمّهم
الكنيسة الرومانية المقدسة، لكي يكون "قطيع واحد وراعٍ واحد" (يو 10
: 16). إذا قام أحد بمثل هذا العمل يُضرب بسيف الحرم، ويسقط من كلّ
وظيفة ومن كلّ نفع كنسيّ. |
810 435 Licet Graecos,
in diebus nostris ad oboedientiam Sedis Apostolicae revertentes,
fovere ac honorare velimus, mores ac ritus eorum, in quantum cum
Domino possumus, sustinendo, in his tamen illis deferre nec
volumus nec debemus, quae periculum generant animarum et
ecclesiasticae derogant honestati. Postquam enim Graecorum
ecclesia cum quibusdam complicibus et fautoribus suis ab
oboedientia Sedis Apostolicae se subtraxit, in tantum Graeci
coeperunt abominari Latinos, quod inter alia, quae in derogationem
eorum impie committebant, si quando sacerdotes Latini super eorum
celebrassent altaria, non prius ipsi sacrificare volebant in
illis, quam ea tamquam per hoc inquinata lavissent; baptizatos
etiam a Latinis ipsi Graeci rebaptizare ausu temerario
praesumebant: et adhuc, sicut accepimus, quidam hoc agere non
verentur. Volentes ergo tantum scandalum ab Ecclesia Dei amovere,
sacro suadente Concilio districte praecipimus, ut talia de cetero
non praesumant, conformantes se tamquam oboedientiae filii
sacrosanctae Romanae Ecclesiae matri suae, ut sit 'unum ovile et
unus pastor' (Jo 10, 16). Si quis autem quid tale praesumpserit,
excommunicationis mucrone percussus ab omni officio et beneficio
ecclesiastico deponatur. |
811-
الفصل 5: كرامة البطريرك
أولية الكرسيّ الرومانيّ
|
ترجمة النص اللاتيني |
النص اللاتيني |
|
811-
فيما
نجدّد الامتيازات القديمة للكراسي البطريركية، وبموافقة المجمع العام
المقدس، نأمر بما يلي: بعد الكنيسة الرومانية التي، بتدبير من الربّ،
تملك أولية السلطة العادية على جميع الكنائس الأخرى، على أنها أمّ
جميع المسيحيين ومعلّمتهم، يكون لكنيسة القسطنطينية المركز الأوّل،
ولكنيسة الاسكندرية المركز الثاني، ولكنيسة أنطاكية المركز الثالث،
ولكنيسة أورشليم المركز الرابع. |
811 436 Antiqua
patriarchalium sedium privilegia renovantes, sacra universali
Synodo approbante, sancimus, ut post Romanam Ecclesiam, quae
disponente Domino super omnes alias ordinariae potestatis obtinet
principatum, utpote mater universorum Christi fidelium et
magistra, Constantinopolitana primum, Alexandrina secundum,
Antiochena tertium, Hierosolymitana quartum locum obtineant. |
812- 814-
الفصل 21: الاعتراف وحفظ السرّ من قبل الكاهن وتقبّل المناولة في عيد
الفصح
واجب المعرّف
|
ترجمة النص اللاتيني |
النص اللاتيني |
|
813-
فليكن
هذا الكاهن رجل تبصّر وفطنة فيسكب، كطبيب خبيرٍ، الخمر والزيت على
جروح الجريح (ر لو 10 : 14)، جاداً في معرفة أحوال الخاطئ وظروف
الخطيئة، فيدرك هكذا بفطنةٍ ما الإرشادات التي يجب أن يُسديها
للخاطئ، وما الدواء والوسائل المختلفة التي من شأنها أن تشفيه. |
813 437 Sacerdos autem
sit discretus et cautus, ut more periti medici superinfundat vinum
et oleum (cf. Lc 10, 34) vulneribus sauciati, diligenter Inquirens
et peccatoris circumstantias et peccati, quibus prudenter
intelligat, quale debeat ei praebere consilium et cuiusmodi
remedium adhibere, diversis experimentis utendo ad sanandum
(salvandum) aegrotum. |
|
814-
وليحذر
كلّ الحذر من أن يخون الخاطئ بكلمةٍ أو إشارة أو أيّ شيءٍ آخر؛ ولكن
إذا اضطر إلى استشارةٍ استيضاحية، فليستشر بفطنة متجنباً أيّ إشارة
إلى الشخص، وإذا تجرّأ أحدٌ وباح كشف له عنها في محكمة التّوبة،
نقرّ، لا أن يجرّد من الخدمة الكهنوتية وحسب، بل أن يُعزل أبداً
للتكفير في ديرٍ شديد النظام. |
814 438 Caveat autem
omnino, ne verbo aut signo aut alio quovis modo aliquatenus prodat
peccatorem : sed si prudentiore consilio indiguerit, illud absque
ulla expressione personae caute requirat, quoniam qui peccatum in
paenitentiali iudicio sibi detectum praesumpserit revelare, non
solum a sacerdotali officio deponendum decernimus, verum etiam ad
agendam perpetuam paenitentiam in arctum monasterium detrudendum. |
815-
الفصل 22: على المرضى أن يُعنوا بشؤون النفس أولى من اعتنائهم بالجسد، أي
بممارسة الجنس كوسيلة للشفاء
وسائل للشفاء ممنوعة
|
ترجمة النص اللاتيني |
النص اللاتيني |
|
815-
... وإلى
ذلك فيما أنّ للنفس قيمةً أعظم جداً من قيمة الجسد، نحظر تحت طائلة
الحرم، أن يُشير طبيبٌ على مريض، لإنقاذ جسده، أمراً من شأنه أن
يتحوّل إلى خطرٍ على النّفس. |
815 ... Ceterum cum anima sit
multo pretiosior corpore, sub interminatione anathematis
prohibemus, ne quis medicorum pro corporali salute aliquid aegroto
suadeat, quod in periculum animae convertatur. |
الاعتقاد ضروريّ لصحة التملّك
|
ترجمة النص اللاتيني |
النص اللاتيني |
|
816-
إذ كان
"كلّ ما ليس عن إيمان خطيئة" (روم 14 : 23) فنحن نحدّد ذلك بقرار
مجمعيّ: لا يصحّ، بدون نيّة حسنة، أيّ تشريع تمليكيّ سواء كان
قانونياً أو مدنياً، إذ إنه، على وجهٍ عامّ، تجب مخالفة كل شرع أو
كلّ تقليد لا يمكن السير بموجبه بدون خطيئةٍ مميتة. فلا بدّ لمن
يشرّع أن لا يكون، في أيّ لحظةٍ، واعياً أنّ في حوزته شيئاً من
ممتلكات الغير. |
816 439 Quoniam 'omne
quod non est ex fide, peccatum est' (Rom 14, 23), synodali iudicio
diffinimus, ut nulla valeat absque bona fide praescriptio tam
canonica quam civilis, cum generaliter sit omni constitutione
atque consuetudini derogandum, quae absque mortali peccato non
potest observari. Unde oportet, ut, qui praescribit, in nulla
temporis parte rei habeat conscientiam alienae. |
817-
الفصل 51: منع الزواجات السرّية
|
ترجمة النص اللاتيني |
النص اللاتيني |
|
817-
في
اقتفاءٍ لآثار أسلافنا نمنع قاطعاً الزّواجات السرّية، كما نمنع أيّ
كاهن من حضور مثل هذه الزواجات. ولهذا فإنّنا نمدّ عادةً اختصت بها
بعض الأمكنة، إلى الأمكنة الأخرى جميعاً، ونقرّ أن يعلن الكهنة في
الكنائس الزواجات المنويّ عقدها في مهلةٍ موافقة ومحدّدة، يمكن فيها
الرّاغب والقادر أن يكشف عن عائقٍ شرعيّ، وعلى الكهنة أنفسهم أن
يتحرّوا أيّ مانعٍ من شأنه أن يقف في وجه الزواج... |
817 Praedecessorum Nostrorum
inhaerendo vestigiis, clandestina coniugia penitus inhibemus;
prohibentes etiam, ne quis sacerdos talibus interesse praesumat.
Quare specialem quorumdam locorum consuetudinem ad alia
generaliter prorogando statuimus, ut, cum matrimonia fuerint
contrahenda, in ecclesiis per presbyteros publice proponantur,
competenti termino praefinito, ut infra illum, qui voluerit et
valuerit, legitimum impedimentum opponat. Et ipsi presbyteri
nihilominus investigent, utrum aliquod impedimentum obsistat. ... |
818- 819-
الفصل 62: ذخائر القدّيسين
استعمال الذخائر على وجه غير لائق
|
ترجمة النص اللاتيني |
النص اللاتيني |
|
818-
كثيراً
ما تُحقّر الديانة المسيحية لأنّ البعض يعرضون ذخائر القديسين للبيع
أو للتبّاهي حيثما شاؤوا. فلكي لا يتجدّد هذا الأمر في المستقبل،
نأمر بهذا القرار بأن لا تُعرض الذّخائر القديمة خارج صندوقها، وأن
لا تُنشر للبيع. أمّا الذخائر التي اكتشفت حديثاًن فلا يعمد أحد إلى
تكريمها علناً قبل موافقة السلطة الحبريّة الرومانية عليها. وعلى
المسؤولين أن لا يسمحوا مستقبلاً، لمن يزورون كنائسهم، بأن يؤخذون
بأوهامٍ باطلة ووثائق كاذبة، كما جرت العادة في عدّة أمكنة طمعاً في
الربح. |
818 440 Cum ex eo, quod
quidam Sanctorum reliquias exponunt venales et eas passim
ostendunt, christianae religioni detractum sit saepius: ne
posterum detrahatur, praesenti decreto statuimus, ut antiquae
reliquiae amodo extra capsam nullatenus ostendantur nec exponantur
venales. Inventas autem de novo nemo publice venerari praesumat,
nisi prius auctoritate Romani Pontificis fuerint approbatae.
Praelati vero de cetero non permittant illos, qui ad eorum
ecclesias causa venerationis accedunt, vanis figmentis aut falsis
decipi documentis, sicut et in plerisque locis occasione quaestus
fieri consuevit. |
تجاوزات في شأن الغفرانات
|
ترجمة النص اللاتيني |
النص اللاتيني |
|
819-
... بما
أنّ بعض الأساقفة لا تورّعون عن منح غفرانات طائشة ونافلة، ممّا يحمل
على الازراء بسلطة مفاتيح الكنيسة، ويفرغ التعويض التكفيريّ من قوته،
نقرّ أن الغفران لا يتجاوز السنة عند تكريس كنيسة؛... وأنّه لا
يتجاوز الأربعين يوماً عند الاحتفال السنويّ بذكرى التكريس. ونأمر
بأن تخضع لعدد الأيام هذا رسائل الغفران التي تُعطى لأسباب مختلفة،
إذ أنّ الحبر الرومانيّ، الذي له ملء السلطة، تعوَّد أن يجري على هذا
النظام في هذا الموضوع. |
819 ... Quia per indiscretas
et superfluas indulgentias, quas quidem ecclesiarum praelati
facere non verentur, et claves Ecclesiae contemnuntur et
paenitentialis satisfactio enervatur, decernimus, ut, cum
dedicatur basilica, non extendatur indulgentia ultra annum ...; ac
deinde in anniversario dedicationis tempore 40 dies de iniunctis
pae nitentiis indulta remissio non excedat. Hunc quoque dierum
numerum indulgentiarum litteris praecipimus moderari, quae pro
quibuslibet causis aliquoties conceduntur, cum Romanus Pontifex,
qui plenitudinem obtinet potestatis, hoc in talibus moderamen
consueverit observare. |
820-
الفصل 63: السّيمونية
|
ترجمة النص اللاتيني |
النص اللاتيني |
|
820-
...
كثيرون وفي أماكن كثيرة، يشبهون باعة الحمام في الهيكل، فيقومون
بجبايات وابتزازات مخزية وشنيعة من أجل رسامة الأساقفة، ومباركة
رؤساء الأديار، ورسامة الكهنة. إنّهم يحدّدون التعرفة التي يجب دفعها
لهذا أو ذاك. وغاية الفساد أنّ البعض يحاولون تبرير هذا الخزي وهذا
الانهيار الأخلاقيّ بأنّهما عادة متّبعة منذ زمن بعيد.
فرغبةً
منّا في القضاء على هذا التجاوز نشجب بشدّةٍ عادةً كهذه لا يصحّ
عليها إلاّ الاسم "فساد"؛ ونقرّ قراراً جازماً أن لا يجرؤ أحدٌ، لأجل
منح أو قبول الدرجات المقدسة، على فرض أيّ شيءٍ وابتزازه بأيّ من
الحجج، وإلاّ فيصيب من قبض ومن دفع هذا المال الحرام كلياً نصيب
جيحزي (2 مل 5 : 29 – 27) وسيمون (أع 8 : 9 – 24). |
820 ... In plerisque locis et
a plurimis personis quasi columbas in templo vendentibus fiunt
exactiones et extorsiones turpes et pravae pro consecrationibus
episcoporum, benedictionibus abbatum et ordinibus clericorum:
estque taxatum, quantum sit isti vel illi quantumve alteri vel
alii persolvendum; et, ad cumulum damnationis maioris, quidam
turpitudinem et pravitatem huiusmodi nituntur defendere per
consuetudinem longo tempore observatam. Tantum igitur abolere
volentes abusum, consuetudinem huiusmodi, quae magis dicenda est
corruptela, penitus reprobamus : firmiter statuentes, ut pro iis
sive conferendis sive collatis nemo aliquid quocumque praetextu
exigere ac extorquere praesumat.
Alioquin et
qui receperit et qui dederit huiusmodi pretium omnino damnatum,
cum Giezi (cf. 4 Reg 5, 20-27) et Simone (cf. Act 8, 9-24)
condemnetur. |
|